Ongi etorri eskaintzen dudan espaziora, nire lanetako batzuk ezagutu ditzazuen.
Esan daiteke gehienak landa-inguruneari lotuta daudela, nire bizitza osoa, haurtzarotik, naturaz inguratuta igaro baita.
Mendiak eta zelai berdeak. Horietan inspirazioa eta artelanak sortzeko materiala aurkitzen dut, harria material nagusi gisa erabiliz, egurra eta burdinaz gain.
Argazkiak
Nafarroan harrian egindako artelanak


















































































Museoa eta lan lekua
Museo hau sortzearen helburua ideiak jaio eta sortzeko forma ematen zaien lekua erakustea da, lanaren isiltasuna, biziraupenaren aldeko borroka, garaipenaren txaloa eta haurtzaroko irudimena lan ezberdinen bitartez transmitituz.
Leku honen sarreran sentsazio horiek batzen dituzten hainbat eskultura aurki daitezke; herri kirolak, hau da, euskal landa kirolak irudikatzen dituztelarik.
Behin museoan sartuta, sortutako lanez gain, Lesakenea baserriaren historia ikusi eta sentitzeko aukera dugu. Antzaroko nekazaritza lanabesak eta garai hortako altzariak, Lesakenean bizi izan ziren gizon-emakumetan denbora iragotzeak eta lan gogorrak utzitako isiltasunean eta orbainetan murgilduko gaituzte.
Lesakenean, nabarmentzeko garai garrantzitsuetako bat Martin Gartziarenak utzi zuen, zeinek aizkora eguneroko lanetan erabiliz, bere trebetasunik handiena garatzea lortu zuen: aizkolaritza.
1950ean, ospatu zen lehen Aizkolarien txapelketa ofiziala, Donostian, non momentuko aizkolaririk onenak aurrez aurre jarri ziren. Lesakeneatik etorritako 22 urte besterik ez zituen gazte hura garaile atera zen, historiako lehen txapeldun eta gazteena bilakatuz. Horrela, kirol honen maila gorenera iritsi zen.
Lesakeneako landa-inguruneetan gaztetan bizitako istorio eta sentsazio multzo horiek guztiek, gerora azaleratu zen irudimena elikatzen lagundu zuten eta hainbat lan sortzeko inspirazio gisa balio izan zuten.
Ibilitako mendiko bide askotan zehar, harri berezi horietako batzuk aurkitu ditut. Leku horietan sormena martxan jartzeko beharrezko “Klik” hori sentitu izan dut gehienetan, bere inguruko harria aztertuz, lekua eta harriak transmititu nauena buruz ikasiz.
Mendiak, zuhaitzak eta errekak
Janzkera alda dezakete urte-sasoiaren arabera, mota guztietako kolore berde, zuri edo koloretsuak hartuz. Hodeiak eguzkiaren izpi luze eta zorrotzarekin bidea irekitzen saiatuz. Euriaren eta eguzkiaren arteko loturaren magia, haratagoko zubi bat balitz bezala arku handi bat osatuz.
Haizeak bere aurpegi zorrotzarekin, norabidearen arabera, gure aldartea aldatzen du, eta bere haserrearekin, aurkitzen duen guztia leku batetik bestera mugitzen du, bere atzetik errudunik gabeko misterio bat utziz. Txingorrak, neguko gau hotzetan, bere “klik, klik” teilatuan, irudimena lanean mantenduz. Izotzak, bere hoztasun eta isiltasunarekin, udaberriaren erritmoa markatu dezake, bere ordua noiz iritsi den jakinaraziz. Eta, batez ere, izarrak, hain urrun eta distiratsuak, beren argi tarteka, hor egon daitezke gu bideratzeko eta bideratzeko. Egunsentia, argiari eta soinuari bide emanez. Iluntzea, iluntasuna eta isiltasuna ekarriz, egunetik bereizteko eta beren argi keinukariarekin silueta magikoak sortzen dituen ilargiari bide eman ahal izateko.
Lan hauetakoren bat eduki nahiko zenuke?
Erakusketetara joatea interesatzen al zaizu?
Jarri harremanetan telefonoz edo bete formularioa
619 218 402
Eskerrik asko klikartean klik egiteagatik